Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

134

het Portugeesch en in het Hollandsch. Terzelfder tijd verscheen, van de hand van Mozes Cohen Belinfante, een „Aanmoediging aan de Hollandsche Israëlieten tot het betreden van de voor hun geopende loopbaan van den krijgsdienst”. De schrijver, die tot de Portugeesche Gemeente te ’s-Graven-hage behoorde, haalt in zijn geschrift voorbeelden uit de geschiedenis der Joden, ook in Holland en de West Indische kolonies, aan om te bewijzen, dat ook de Joden in de militaire loopbaan hebben uitgemunt.

Noch de „zachte bewoordingen” en „overtuigende redenen” der Rabbijnen, noch de „aanmoediging” van Belinfante hadden succes, zoodat de bedreiging tegen de armen met alle gestrengheid werd uitgevoerd, en de militaire macht zich ’s nachts meester maakte van de jongehs in de verschillende weeshuizen. Ook uit het Portugeesche weeshuis werden zeven jongens meegenomen, waarvan twee naar Utrecht werden gezonden om geneeskundig te worden onderzocht. Doch zij keerden spoedig weer terug.

Het Joodsche Corps had slechts een kortstondig bestaan: den 2en Mei 1810 werd het „gesupprimeerd”. Als historische gebeurtenis heeft het echter groote waarde, daar n.1. Holland in Europa het eerste land is geweest, dat zijn leger voor Joodsche medestrijders heeft opengesteld.

In 1810 werd eindelijk Holland bij Frankrijk ingelijfd. Een aantal harde besluiten van den Keizer hadden ook voor de Portugeesche Joden noodlottige gevolgen: de rente van de openbare schuld werd slechts voor één derde onder de lasten gebracht (tiërceering), door welken harden maatregel vele liefdadige gestichten en instellingen in de Gemeente van twee derden hunner inkomsten werden beroofd. In 1811 volgde hierop de invoering der conscriptie, waardoor jaarlijks door het lot werden aangewezen, welke jongelingen van twintig-jarigen leeftijd gedurende vijf jaar in hét leger of op de vloot moesten dienen. Een aantal economische maatregelen, tegen Engeland gericht, deed de welvaart afnemen, zoodat een groot gedeelte der Portugeesche Joden van de liefdadigheid moest leven. In 1812 telde de Gemeente 2518