Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

130

aanplakken; in het Spaansch of Portugeesch schijnen zij niet te zijn vertaald. Verder was het streven der Club er op gericht, de Joden in de stedelijke nationale garde te doen opnemen en hun het stemrecht te verleenen. Zoowel van Joodsche als van niet-Joodsche zijde werd zij hierin tegengewerkt, en het duurde tot den 2en September 1796, alvorens het „Decreet over den gelijkstaat der Joodsche met alle andere burgers” verscheen, waarbij o.a. bepaald werd, dat „geen Jood zal uitgesloten worden van eenige rechten of voordeelen, die aan het Bataafsche burgerrecht verknocht zijn en die hij begeeren mocht te genieten . . Hiermede was de Emancipatie der Joden in Holland een voldongen feit geworden. Bij de dankadressen, die dit Decreet te voorschijn riep, bevond zich ook een uit den Haag, door slechts drie Joden, waaronder één Portugeesche, Mozes Cohen Belinfante, onderteekend.

Onder de Hoogduitsche Joden in Amsterdam hadden de bemoeienissen der patriottische gemeenteleden groote beroeringen doen ontstaan, welke ten gevolge hadden, dat de om-wentelingsgezinden zich afscheidden en een afzonderlijke gemeente vormden („Adat Jeshurun”, die van 1797—1808 heeft bestaan). Onder de Portugeesche Joden vinden wij van beroeringen geen spoor: daar was ongeveer ieder onverschillig voor hetgeen hun, tegen hun zin, was geschonken.

Een paar jaar later vond de gelijkstelling werkelijk ingang: den 15en Maart 1798 werd Mozes Moresco in het stedelijk bestuur van Amsterdam gekozen, en den lOen Juli van hetzelfde jaar Isaac da Costa Athias tot lid der Nationale Vergadering. In 1799, bij den inval der Engelschen in Noord-Holland, nam een groot aantal Joden vrijwillig dienst om den vijand te verdrijven.

Met de verheffing van Lodewijk Napoleon door zijn broer Napoleon tot koning van Holland (1806) werd de toestand voor de Joden niet ongunstiger. Integendeel, in de ontwikkeling van de Joodsche volksklasse stelde hij veel belang, hetgeen bleek uit het verleggen van verschillende weekmarkten van den Sabbath op een .anderen dag der week.

Als „Koninklijk Geneesheer” fungeerde Dr. Immanuel