Jeugdherinneringen

jtlOEDER was vroom. Daarom gingen 'we op de eenig bestaande school met ^evenredig schoolgeld voor Joodsche kinderen, waar het godsdienstonderwijs l^f^^jNo. i op den lesrooster stond. Alleen kinderen van onvermogende ouders kwamen in aanmerking tot plaatsing op de Joodsche Armenschool. Zoo kwamen we in aanraking met de jeugd uit vele standen. Wat bracht dat een ontberingen mede voor ons kinderen uit het doktersgezin. Vele genoegens die de minder bedeelde kinderen volop genoten werden ons ontzegd. Dat was niet netjes, het andere was weer niet gezond.

Doch het kind heeft zijn levende begeerten en de Moeder.... haar levende liefde, waardoor ze nog wel eens bij een weigering bezwijkt. Zoo gebeurde het, dat op een zonnigen, vriezenden dag in Januari, Moeder het dienstmeisje toestond een houten sleetje te huren, als voor de armste kinderen, om ons ’s middags mede uit school te halen en met ons een uur te sledevaren.

Reeds om zeven uur ’s morgens bracht Moeder ons persoonlijk met het bericht in de wolken. Ze rekende op het weer van gisteren.

Anderhalf uur van gewijde liefde gaf ik, tot ik om half negen naar school ging.

Het zwakke zusje kreeg mijn moeizaam, zelf geknutseld poppenslectje. Klein schat je! Ze mocht nog niet medegaan na zonsondergang. „Ik zal wel al de stoelen wrijven. Aal moet ons een heel uur voortduwen.” Poesje genoot volop van mijn melk.