Jonge Mei

Zwart uw hooge sterke wezen voor bij u, de vurengloed als ’n goudvlam aan uw wezen, die gij koestert, die gij voedt.

Die u blakert aan uw handen die uw oogen gouden laait die beguldt alle uw standen ’n sterrenregen om u waait.

Gij vliegt zoo de wereld over

mart ’n wijl, en vliegt weer voort, met u beest, dat nog bestoövner naar uw hand en maatgift spoort.

’t Staat te stampen ’t staat te snuiven ’t blaast en puft de lucht vol rook,

achter al die wolkenkuiven bouwt ’n zwart station als spook.

75