Gisteren komt nooit weerom ...

Tsip-Tsop 113

begint, zit de zaal vol (ze zit altijd vol) met het vaste publiek.

Zegt ome Jozef:

'De keurmeesters... we zullen ze vrijdagmiddag met Sonny Boy wat te zien geven.'

Van buiten mag de bioscoop dan beslist geen wonder van architectuur zijn, als de vierhonderdvijftig keurmeesters die vrijdag de zaal betreden, zien ze, dat ome Jozef het interieur eventjes heeft laten veranderen. Een synagoge. Een cine-goge! Het toneeldoek is vervangen door twee prachtig beschilderde openslaande deuren. Daar achter heeft zich het koor opgesteld, dat de keurmeesters met fraaie synagogale en wereldse liederen in de vereiste stemming brengt. De hele zaal zingt mee. Kol Nidrei en de melodieën van Chanoeka. Wie zo vakkundig is ingezeept, heeft geen oor meer voor de spraakgebreken van de barbier.

De filmwereld is een riskant bedrijf. Onder het wateroppervlak loeren onbekende klippen en ondiepten. Maar op één fundament kan ome Jozef huizen bouwen: op het oordeel van de keurmeesters. Als die op vrijdagmiddag de film mooi vinden, is de avondvoorstelling vóór zessen uitverkocht.

Zegt het personeel:

'Hoe kunnen ze nou 's avonds al op Kattenburg weten, dat de keurmeesters het program 's middags zo goed vinden?'

Zegt ome Jozef:

'Je weet niet waarom ze komen, en je weet niet waarom ze wegblijven. Maar als de Markensteeg de film goed vindt, weten ze het een minuut later in de Grote Wittenburgerstraat.'

Vrijdagawwdis namelijk de avond van de Kattenburgers. De mensen uit de buurt tussen Waag en Weesperplein zitten die avond gezellig thuis, bij de thee, en de andere nasj. Trouwens, op zaterdagmiddag komt de buurt ook niet graag in de Tsip-Tsop.

Zeggen ze:

'Ach, weet u wel, vroom ben ik niet, maar om nou juistement anne Sjabbesmiddag zo open en bloot naar de bioscoop te gaan, nee! Het is niet, dat ik niet gezien wil worden, sjat me wat, maar oi, waarom zal ik vrome mensen anstoss geven.'

De mensen uit de buurt zitten op zaterdagmiddag dus verdekt opgesteld achter een kopje koffie op het Rembrandtplein.

De vrijdagavond en de Sabbatmiddag zijn natuurlijk expliciet niet voor de Kattenburgers gereservéérd. Stel je voor, een numerus clausus