Een klein mannetje met een klein potloodje (40 jaar VARA)

'Waarheen?' 'Weet ik niet.'

Goed, ze moesten een verklaring hebben van Kees Woudenberg, dat het partijbéstuur erin toestemde dat de hele partij werd 'gelijkgeschakeld.

Tijdens het weekend pleegde hij overleg met Woudenberg. Dat was nauwelijks nodig. Onder leiding van Koos Vorrink en Kees Woudenberg had het partijbestuur reeds besloten 'ondergronds' te gaan. De partij opheffen. Bij de Partij was Rost door Vorrink en Woudenberg weggehoond. Vorrink en Woudenberg zonden bovendien een verslag van dat niet malse onderhoud naar honderden adressen in het land. Dat was geen kinderachtigheid. Rost ging naar de vara. Wat heiji daar door Broeksz en anderen is verteld, loog er beslist niet om. (Jammer dat er geen grammofoonplaatje van is gemaakt.) Bij de Arbeiderspers kreeg Rost van Herman van Kuilenburg een geduchte ¹afstraffing.

'Gij nazi's misgunt ons democratisch-socialisten alles, zelfs de krotten waarin wij zijn geboren.'

Bij de Arbeiders Jeugd Centrale vond Rost hetzelfde barse onthaal. Verschillende malen tijdens deze emotionele dagen heeft Rost geprobeerd Wim Rengelink voor zich te winnen, eerst met vleierijen, daarna met dreigementen. Maar een Tukker heeft een houten kop, zeggen ze in Overijsel.

Willem zei: 'Nee, nee en nog eens nee.'

Wim Rengelink dook onder in de illegaliteit. In december 1940 werd hij gegrepen. Gevangenis in Scheveningen. Gevangenis in Duitsland. Op één of andere manier wist hij zich eruit te draaien. Terug in 'Nederland ging hij, in 1943, weer in het verzet.

Toen de vara in 1949 een goede bestuurder zocht, voor bezoldigde dienst, was Rengelink hoofd afdeling Voorlichting van ׳het College voor de Wederopbouw in de rang van referendaris bij het departement van Wederopbouw. Hij stapte over naar de vara (het kostte hem niet de minste moeite, voor het overige). Daar kreeg hij de taak van televisiesecretaris.

De eerste Tv-uitzending in Nederland had echter reeds plaats gevonden op 22 januari 1931, negen jaar vóór de oorlog dus.

¹¹4