Jacobus Fredericus de Brie

vinding hadden een vacuum in de consumptie ver־ oorzaakt. Billy Montaine vecht nu tegen dat luchtledige. Hij wint! Het vertrouwen is terug־ gekeerd; er zit weer beweging in het land!

Aan den loopenden band in de fabriek bewegen fijne vingers, teere vingers van meisjes en grove van mannen. Langzaam groeit het ontvangappa־ raat, één, twee, honderd, duizend per dag! Zij glijden statig de werkbanken voorbij, van de eene afdeeling naar de andere. Metalen grijpers klem־ men zich om toestellen, tillen die omhoog. Nu schommelen ze zachtjes naar de moffel־ en glans־ kamers. Als zij er uit komen, staat de naam van Doctor Johan in gouden letters op hun omhulsel. Het zonlicht speelt met de verchroomde deelen, felle lichtschichten flitsen door de ruime werk־ zaal. De zon viert een vroolijk feest en alle toestellen zijn de gasten, de glanzend־aangedane gasten. De vingers, teere van meisjes, grove van mannen, voeden den loopenden band, die lang־ zaam voorbij schuift.... eindeloos.... Een riem zonder eind is zoo'n loopende band, riem zonder eind, gebed zonder eind.... Jacobsladder.... alles is eindeloos.

״Het absorptievermogen van het koopend pu־ bliek is eindeloos", constateert Doctor Johan. ״Dank zij een goede reclame, dank zij het terug־ gekeerde vertrouwen."

211