Jacobus Fredericus de Brie

voor den Hoogsten Rechter rekenschap zal moeten afleggen voor het kostbare menschen־ bloed, dat hij vergoot.

Onze jonge dorpsgenoot Dirk de Wind is het slachtoffer geworden van een laaghartigen moord.

Dirk de Wind? zullen velen onzer lezers ver־ wonderd vragen. En terecht, want het bekla־ genswaardige slachtoffer was niet uit onze cow treien afkomstig. Hij kwam ongeveer twee jaren geleden in het kleine huisje op den Dijk wonen, vlak bij de Zeepziederij, in hetzelfde huisje, waar hij thans zoo wreedaardig den dood vond. Dirk de Wind was een eenzelvige jonge man, Hij mocht bepaald menschenschuw genoemd worden. Geheel alleen woonde hij daar in dat kleine huisje. Daar voerde hij zelf de huishou־ ding, hield alleen de kamers schoon en kookte zijn eigen potje. De buren hadden wel eens ge׳ informeerd naar zijn beroep, maar de vermoorde deed dan altijd zeer geheimzinnig. Zooveel wist men wel, dat hij een jongen was uit een dood: arm Rotterdamsch gezin, die van een vermogend weldoener een bedrag had gekregen om te kun־ nen studeeren.

Wie was Dirk de Wind?

Want — en wij zijn in staat om onzen dorps-en streekgenoot en als eerste blad dit feit te ont׳׳

138