hebben, anders lukt het nooit; dat houd ik mijn agenten altijd voor.
Ik zeg altijd: De Centrale is geen gewone verzekeringsmaatschappij. Houd dat altijd goed voor ogen, want alleen dan ben je in staat de klanten te overtuigen. Je kunt er een goed stuk brood bij verdienen, want het is ten slotte een zakelijke onderneming, maar als je van binnen te bot bent om het idealisme te voelen dat erachter zit, kun je beter naar een andere verzekeringsmaatschappij gaan.'
Nou, en nou zit ik er al jaren, hé. Met meneer De Lieme, de oude directeur heb ik drie of vier keer in mijn leven contact gehad. Hij was heel erg zakelijk. Hij stelde je drie of vier vragen en dan wist hij alles.
Zijn opvolger meneer Simonsz ken ik beter; daar heb ik altijd heel goed mee overweg gekend. Menselijke man!
Zal ik je 's een geschiedenis vertellen uit de oorlog. Op 6 December 1942 was ik 25 jaar getrouwd, midden in de oorlog hé. En meneer Simonsz kwam 's middags om te feliciteren. Nou hij kon me twee keer feliciteren, want vijf minuten voordat hij kwam, was net mijn zoon geboren. Dat is je wat, precies op de zilveren bruiloft. We noemen hem de zilverprins. Acht dochters en één zoon heb ik. Nou het was zo aardig, hé, dat meneer Simonsz op felicitatie en tegelijk op kraamvisite kwam. En met de nieuwe directie meneer Vos en Hofstra heb ik natuurlijk ook veel contact. Ik vertel hun wel eens van vroeger en ik denk, dat ze je daarom hebben gezegd, datje eens met mij moest gaan praten. Die Varia-Verzekering, waar meneer Hofstra over gaat, is in enkele jaren een flinke zaak geworden. Vroeger hebben ze daar nooit aangewild, maar het loopt tegenwoordig als een lier. Zoiets doetje ouwe hart goed!
Wil je nog meer weten ? Ik geloof niet, dat ik nog veel kan vertellen. Alleen nog dat: als socialist heb ik in het kapitalisme niets dan teleurstellingen en ontmoedigingen ondervonden. Ik ben waarachtig niet zo fijn gebouwd, maar de ervaringen, die ik in het particuliere bedrijf heb opgedaan, zitten me tot hier; en nou heb ik het misschien niet eens zo erg getroffen. Maar sinds de staking van 1920 heb ik verlangd naar een werkkring, waarin je het gevoel kon hebben, datje niet voor winst werkte, maar als dienst aan de gemeenschap. Dat heeft
151