Maar een mens, hoe hevig aan de kunst verslingerd, kan niet altijd in loodzware dramatiek verzonken blijven. Hij wil ook wel eens een verzetje. De begerigen naar het lichte genre kunnen vooraan in de Middenlaan terecht. Welk stuk daar wordt gespeeld, de hoofdrol wordt altijd vervuld door een tweepersoonsledikant. Een paar huizen verder is de Plantage Schouwburg-Op het Frederiksplein glorieert 'de Jonge Hertog' in het Paleis voor Volksvlijt; en in het Rembrandttheater op de Botermarkt zingen 'de Dollarprinsessen' zó luid, dat hun gekweel in alle ateliers en diamantslijperijen naklinkt.
Dat benne de Dollarprinsessen Die meissies miljoe-oe-oe-nen waard Hun gouddorst is niet te lessen '.Zij brengen het gelu-u-u-k op aard? Zij laten aan iedereen voelen Dat ze de schoonsten zijn op aard? Dat benne de Dollarprinsessen Meisjes miljoenen waard.
In de zaal in de Amstelstraat (die ouderwetse mensen koppig 'Salon des Variétés' blijven noemen) zingen Louis Davids en Margie Morris en Nap de la Mar maakt schizophrene grapjes in de revue:
'Voor wie zijn de vissies in het water? Voor het Kapitaal. Voor wie zijn de vogels in de lucht? Voor het Kapitaal. Maar de vissies in het water zeggen, dat ze d'r óók willen zijn voor Jan de Werkman en wat zeggen de vogeltjes in de lucht? De vogeltjes zeggen: "Het kan ons niet schelen van wie we zijn. Als wij maar te bikken hebben," zeggen de vogeltjes.'
85