Voordat hij het vergat (bloemlezing)

De onversneden slijpersgijn is zelden subtiel en meestal zeer boertig; maar ze bezit een ondefinieerbaar esprit, slechts waarneembaar voor degenen, die de atmosfeer van dit wereldje van binnenuit hebben ondergaan. Ze wordt beheerst door een overweldigende vreugde in de genoegens van het goede leven. Het dollen en invoeren is een kinderlijk ravotten op verstandelijk terrein.

Slijpers beweren, ten onrechte voor het overige, dat verstellers slechts tot óngijn bekwaam zijn. Koperen centen op het verstellichtje gloeiend heet maken en dan uit het venster werpen, de eerlijke vinder kan op een goede beloning en een paar brandblaren rekenen, dat is verstellers-óngijn!

De kinderen komen dikwijls in de fabriek.

Zegt moeder tussen de middag:

'Als je je brood op hebt, moet je even naar het fabriek lopen. Ik heb een lekker pannetje gebakken aardappelen voor vader.'

De aardappeltjes worden op het verstellichtje opgewarmd. Lekkerbekken krijgen niet alleen gebakken aardappelen gestuurd, maar ook gestoofde koeienmaag, uien-vlees of gekookte vis. Dan ruikt de hele fabriekszaal naar de zendboden der liefde. In de prikkelende etenslucht groeien de criminele instincten als komkommers tijdens een onweer. Als de eigenaar van de prak zijn waakzaamheid even laat verslappen, gapt iedereen een hap lekkers uit zijn pannetje.

'Wat sjat dat nou, één hap? Je hebt een pan vol.'

'Dertig man één hap, dat is genoeg voor een heel weeshuis.'

Is er een versteller, die een pannetje dikke snert op zijn lichtje heeft staan. Moet hij even op kantoor bij de baas komen. Is hij een mannetje, dat nadenkt, een man met na-

105