Joodse traditie als permanent leren

295.

Tanh. , commentaar op Num. 27:16 in par. 10 van de Sidrah Pinhas. Greenberg (1969, p. 20). Lev. 19:18.

ARN¹ en ARN², 16. Zie Flusser (1968). Het citaat en de bovenstaande interpretatie staan op pp. 114- 115. Zie ook Ex. R. 24:7 en Sifra op Lev. 19:18.

Cohen (1935, p. 17). Cohen did not want to decide the philological implications. Zie Flusser (1968, p. 116). Kosmala (1965, pp. 13-17). Zie Flusser ( 1968, p. 116). Flusser (1968, p. 116).

Ferron, Arnoni(l972, pp. 60-61), hoofdstuk 'De macht van het negatieve denken'.

Zie ook Heschel (1975), ch. 10: Sacred Image of Man, vooral pp. 150-151.

Vgl. II. 2. 3: Gods partner.

Heschel (1965b, p. 119).

TB Shab. 31a. Zie Flusser (l 968, p. 116).

Bacher (1903, 4f. ).

Flusser (1968, p. 117).

Zuidema, Flusser ( 1975, stelling 43, p. 141).

Wat betreft de naastenliefde kan dit geillustreerd worden aan de hand van twee algemene theorieën, die aan de talmudische uitwerking van doodstrafprocedures ten grondslag liggen: 'Talmudic law distinguished four methods of judicial execution (arba mitot bet din): stoning, burning, slaying, and strangling. (...). Two general theories were propounded which . . . reflect old traditions and well-established ways of thinking: namely, first, that "love your neighbor as yourself" (Lev. 19:18) was to be interpreted as applying even to the condemned criminal - you love him by giving him the most humane ("the most beautiful") death possible (TB Sanh. 45a, 52a; TB Pes. 75a; TB Ket. 37b); secondly, that judicial execution should resemble the taking of life by God: as the body remains externally unchanged when God takes the life, so in judicial executions the body should not be destroyed or mutilated (TB Sanh. 52a; Sifra 7:9)'. EJ, vol.5, trefwoord: Capital Punishment, kolom 142. Flusser (1975, stelling 3, p. 134). Sifra, TJ Ned. 9:3. Zie ook Rashi op Lev. 19:18.

Flusser (1968, p. 117). Voetnoot 15 t. a. p. bevat bewijsplaatsen ten