De ijskast van de messias
Ik had natuurlijk nooit ‘ja moeten zeggen om op deze Sjab-batmiddag te spreken over wat ik vind dat christenen moeten doen. Niet omdat ik daar niet over wil praten, ook niet omdat ik hier naartoe heb moeten rijden en al evenmin omdat ik op Sjabbat met een microfoon spreek en een computer heb aanstaan. Zoals u weet zijn autorijden en gebruik maken van elektriciteit op Sjabbat niet toegestaan. Nee, ik had geen ‘ja moeten zeggen, omdat ik zonder deadline geen letter op papier zet. Dus heb ik gisteravond en vannacht aan dit stuk gewerkt en daarmee de Sjabbat geschonden. Autorijden en gebruik maken van elektriciteit zijn overtredingen van de joodse wet die ik wekelijks bega, maar aan het verbod om te werken houd ik me al jaren, met een sporadische uitzondering.
Jodendom gaat over wat mag en wat niet mag. Onder andere. Het gaat niet zomaar over wat mag en wat niet mag. Er zijn redenen en regels voor. Over wat mag en wat niet mag verschillen de meningen tussen joden en christenen diepgaand. Dat is zo gegroeid in tweeduizend jaar, en ik weet ook waarom en hoe het diepgaande verschil in mening over wat mag en wat niet mag is ontstaan. Maar ik begrijp het toch niet. Om heel simpel te zeggen wat ik niet begrijp: ik begrijp niet dat christenen niet leven zoals Jezus leefde en hem niet daarin navolgen, maar zich wat de con