Kippesoep was ondenkbaar zonder saffraan

uit een half uurtje lopen. Ik denk dat daar een driehonderd mensen kwamen. Als Sjabbesmorgen de sjoel uitging was de Wagenstraat stampvol met mensen. Soms ging ik ook wel naar de sjoel in de Carpentierstraat. Mijnheer Mossel was daar chazzan. Ik heb alle chazzoniem nog meegemaakt. We hadden in die tijd in de Wagenstraat een prachtige chazzan: mijnheer Levinsky. Die had een stem . . . enorm. In de tijd dat er proefdiensten waren voor een nieuwe chazzan in de Wagenstraat was mijn broer penningmeester van het sjoelkoor. Het sjoelkoor bestond uit ongeveer vijfentwintig jongens en zo’n vijftien mannen. Elke woensdagavond hadden ze repetitie, dan weer met die chazzan, dan weer met een ander . . . Als mijn broer op woensdagavond thuis kwam na afloop van de repetitie zei hij al: ,,Die vind ik niet zoveel. Dat is niet zo’n bijzondere stem.” Maar op een gegeven avond kwam hij thuis en zei: „We krijgen nou een chazzan . . . dat is iets prachtigs.”

Ik dacht, afwachten. De volgende Sjabbes in sjoel zong Levinsky. Hij begon met Lecho doudie. We stonden allemaal met open mond te luisteren. Maar we hebben meteen gedacht, iemand met zo’n stem houden we hier niet. Hij is naar Amerika gegaan, natuurlijk. Maar hij is hier toch een hele tijd geweest. Het was een feest om naar sjoel te gaan. Het was jammer als de dienst was afgelopen.