Een staat herrijst ....

groot, maar voor veel individualistisch ingestelde ouders levert het moeilijkheden.

De gemeenschappelijke opvoeding door ervaren pae-dagogen heeft echter veel voordelen boven de altijd maar matige zorg die in een maatschappij, waar de ouders beiden moeten werken, aan de opvoeding kan worden besteed. De ouders doen hun dagelijks werk en hebben alle tijd en aandacht voor de kinderen in hun vrije tijd — hetgeen in de „normale” maatschappij toch zeker niet altijd kan worden beweerd.

Wat door sommigen als een bezwaar wordt gevoeld is de eetzaal met zijn gemeenschappelijke maaltijden, waarbij het intieme gezinscontact verloren is.

Maar de leden van de kibboets beweren ook niet dat ieder geschikt is voor dit leven. Voor velen uit Europa of Amerika zal de aanpassing zeer moeilijk zijn. Toch komt uittreden (dat voor ieder vrijstaat) zeer weinig voor.

En het meest opmerkelijke .... De kinderen hier opgevoed hebben allen één ideaal — op hun beurt een kibboets vestigen — in de nog nauwelijks ontgonnen Negew — of op de bergen in Gallilea.

Sociale verzorging.

De grote angst van de arbeider in het grootste deel van de wereld, ziekte en ouderdom, verliezen in deze maatschappij hun verschrikking. Wanneer iemand ziek wordt, wordt hij beter en niet minder goed verzorgd dan wanneer hij gezond is. Een hoogst enkele uitzondering daargelaten maakt hier niemand misbruik van. Daarvoor is het gevoel van absolute soli-

131