Een staat herrijst ....

deling, die het weten moet, „hier niet ver vandaan aan de zee.” Maar de zee strekt zich uit langs de gehele lengte van onze Joodse staat. Aangezien ik, „de man die het weten moet” niet verder wil lastig vallen, besluit ik met behulp van een kaart zelf Mich-moreth te vinden. Hetgeen gelukt.

’s Morgens om 6 uur staat voor het centraal magazijn in Kfar Jedidjah de auto die bestuurd wordt door Gerschom. Voordat ik ophoud met schrijven, zal ik heel vaak over de chauffeurs van Egged geschreven hebben en als ik dat doe, zal ik Gerschom beslist niet vergeten. Gerschom staat daar en wacht. Hij weet precies, wie er moet komen en maakt opmerkingen over lang uitslapen (het is inmiddels 5 minuten over 6) die niet vriendelijk zijn voor de laatkomers. Maar eindelijk zijn zij er en Gerschom rijdt weg. Vanzelfsprekend heeft hij door, dat ik niet bij zijn gewone klantenkring hoor en hij begint me aan te spreken in het Duits met Jiddische tongval. Bij wijze van protest antwoord ik in het Hebreeuws. Ik vraag hem de weg naar Michmoreth. Hij heeft er natuurlijk van gehoord. Hoe we er komen, weet hij niet. Maar ik moet eerst maar met hem meerijden. Voor geen geld van de wereld had ik deze ochtendrit met Gerschom willen missen. Uit de verschillende dorpen haalt hij de arbeiders die hij naar de grote weg brengt. Meer niet. Gerschom’s bus is geen verbinding van plaatsen onderling, maar alleen een verbinding van de dorpen met de grote weg. Hoe iemand het klaar speelt, zoveel levenswijsheid en geestige invallen in de tijd van een half uur ten beste te geven, is een raadsel. Maar daardoor is Gerschom een legendarische figuur geworden. Voor de kinderen is Gerschom de buiten-

96