Isaäc de Fuentes

MAURITS WERTHEIM werd op 11 maart 1904 te Eindhoven geboren. Na in Rotterdam de lagere school en de HBS te hebben doorlopen werd hij leerling van de Rijswijkse kunstschilder Otto Kries, maar toen zijn vader in 1922 plotseling overleed, moest hij de gedachte aan een kunstenaarsloopbaan vaarwel zeggen. Samen met zijn broer nam hij de leiding van de handelszaken van zijn vader over en werd koopman. Hij begon te schrijven tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen hij — evenals zovele andere Joodse landgenoten — was ondergedoken.

ISAAC DE FUENTES werd in 1952 gepubliceerd, in 1954 gevolgd door Vorst van de ballingschap. Later verschenen de verhalenbundel Prenten aan de galg en de romans De soete bazinne en De laatste Levano.

De liefde voor zijn volk en het opmerkelijk psychologisch inzicht van de schrijver komen in deze eerste roman sterk tot uiting. Het is de kroniek van enkele generaties van een Joods geslacht in Holland, Wertheims eigen geslacht, getekend tegen de achtergrond van de havenstad Rotterdam. De kooplieden en vrouwen, de matrozen en de rabbijnen worden beschreven met een kracht en een zuiverheid die de lezer boeien en ontroeren. In al zijn ogenschijnlijke eenvoud is ISAAC DE FUENTES een waarlijk grote roman.

590/95