Aanvankelijk ivilde Maurits Wertheim kunstschilder ivorden. Toen zijn vader plotseling stierf, was hij genoodzaakt zijn kunstenaarsloopbaan vaarwel te zeggen om het familiebedrijf te gaan leiden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen hij was ondergedoken, begon hij te schrijven.
Van Maurits Wertheim (1904-1968) zullen bij Elsevier in serieverband verschijnen:
Isaac de Fuentes Vorst van de Ballingschap De Soete Bazinne De laatste Levano Banvloek
Er is geen gisteren, er is geen morgen
Izzudaar en andere verhalen
Maurits Wertheim heeft verschillende historische romans geschreven, waaruit vooral de joodse gemeenschap van vroeger dagen naar voren komt. Begrijpelijk, want zij die door de hel van het nazi-dom heen kwamen willen getuigen van de boeiendste facetten van het joodse leven. Het is met weemoed terugdenken aan een tijd, waarin de joden een levendige, krachtige en geestige gemeenschap vormden.
Al was alles zeker geen weelde in het begin van de vorige eeuw, de periode waarin dit boek speelt. Wertheim typeert op boeiende wijze het leven in het Rotterdamse getto: de handelaars, de boeven en de meisjes rond de patriarchale figuur Abraham Lezer, alias Abraham Koperentuit.
Niet alleen de saamhorigheid maar ook de kloof die er bestond tussen de rijke 'Portugezen’ en de arme Ashkenaziem komen in dit boek sterk naar voren. Vorst van de ballingschap ademt een sfeer van weemoed en humor die een brok nabij verleden tot leven brengt. Een verleden dat nooit meer zal kunnen zijn. Woorden en uitdrukkingen roepen de aparte sfeer op, maar bemoeilijken geenszins het lezen.
Een uitgave van Elsevier