Pakkettenrapport Rode Kruis

78

mededeling gedaan. Verder heeft de Poolse Regering kort geleden in een persconferentie verklaard, dat sinds 2 jaar een Welfare Committee voor de joodse bevolking in Polen bestaat. Te Londen heeft de Poolse Regering dè Council for Rescue of the Jewish Population of Poland opgericht, welke met deze ondergrondse organisatie contact houdt. Aanzienlijke bedragen heeft de Poolse Regering hiervoor beschikbaar gesteld. Aan geallieerden is een aandeel in dit werk aangeboden.

Ook op het volgende zou ik de aandacht willen vestigen:

1.    Voor het verzenden van dergelijke pakketten verdient het aanbeveling de namen te registreren van landgenoten in de vrije landen, die als afzenders in aanmerking kunnen komen. Het N.R.K. is aangezocht daarvoor een oproep te richten tot de Nederlanders in Engeland. Het heeft dit achterwege gelaten ofschoon men in andere landen dan Engeland wel een dergelijke oproep heeft gepubliceerd.

2.    Kort geleden is van Nederlandse zijde uit Zwitserland bevestigd, dat de mogelijkheid voor het verzenden van pakketten naar Polen wel degelijk bestaat.

Tot zover de feiten.

Het is mij niet bekend, of het N.R.K. het als zijn taak beschouwt op gelijke wijze voor geïnterneerde Nederlanders te zorgen als hierboven omschreven is. Duidelijk echter is het dat de twijfel van de heer Harinxma of de geallieerden hiertoe hun toestemming zouden geven, bevreemding moet wekken. Deze twijfel zou immers niet bestaan, als een poging tot het verkrijgen van deze toestemming ondernomen was.

Niet enkel met verbazing, maar ook met ontzetting heeft mij na dit alles de mededeling van de heer Harinxma vervuld, dat hij het niet verantwoord zou achten te trachten een dergelijke dienst te organiseren, vanwege het gevaar, dat de zendingen in verkeerde handen zouden vallen. Dit betekent dus, dat de leider van ons Rode Kruis het beter vindt, dat verhongerende landgenoten aan hun lot worden overgelaten, dan dat een aantal pakketten, die de oorlog waarlijk niet kunnen verlengen, in verkeerde handen zouden terecht komen. In plaats van te trachten iets te wagen ter wille van de kans voor vele landgenoten hun gruwelijk lijden iets te verzachten, neemt hij een standpunt in, dat te Londen zo gemakkelijk kan worden ingenomen, als men slechts over de nodige onverschilligheid beschikt.

Het lijkt mij, dat het op de weg ligt van de Nederlandse Regering, die met belangrijke sommen het Nederlandse Rode Kruis steunt, hieraan aandacht te wijden. Uit bovenstaand blijkt, dat niet enkel de Poolse (en ook andere) regeringen in deze anders oordelen, maar dat eveneens de Engelse en Amerikaanse Regering er een menselijker opvatting op na houden, ofschoon het niet hun eigen onderdanen betreft.

• V    Hoogachtend: B.

„Vrij Nederland”, — 8 Juli 1944.

Mijnheer de Redacteur,

In de eerste plaats zou ik willen constateren, dat de heer B. thans erkent (al is het niet ronduit) dat de beweringen in zijn eerste stuk onjuist waren en dat het inderdaad niet mogelijk is langs de officiële