De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

lijk geval van onttrekking van minderjarigen aan hel over deze gestelde gezag voor.

Over de religieuze zijde van de handeling der pleegouders moge men denken zoals men wil, tenslotte zijn zij onderdanen van onze rechtsstaat, waarin de rechterlijke vonnissen geëerbiedigd dienen te worden door ieder en iedereen.

De rechter oordeelt in dergelijke zaken zuiver naar het belang van de minderjarige-, het is buiten discussie dat de betrokken vonnissen niet dienovereenkomstig zouden zijn gewezen.

Nu zouden deze zaken stellig niet zoveel gerucht veroorzaken wanneer hel hier handelingen betrof, die enkel en alleen de betrokkenen raken. In brede kringen leeft echter het vermoeden, dat zij daarbij medewerking hebben gehad van bepaalde lagere kerkelijke instanties. In ieder geval is de houding van deze daarbij totnutoe niet voldoende duidelijk geworden. Uit de verklaring van de hoogste r.k. kerkelijke instantie hier te lande blijkt nu, dat aan de r.k. levensovertuiging niet de plicht tot achterhouden van het kind behoeft te worden ontleend. Dit is een negatieve formulering.

Wij kunnen en mogen van de hoge clerus niet verwachten, dat zij haar geestelijke invloed gebruikt tot een positieve handeling, die tegen de consciëntie zou in gaan. Maar wel leiden wij uit deze verklaring af, dat het achterhouden (d.i. het doen onderduiken) van Anneke Beekman geen katholieke godsdienstplicht is. Wij trekken hieruit de slotsom, dat het derhalve nooit de taak kan zijn van enige kerkelijke instantie de dames Van Moorst te stijven in haar het recht negerende houding, mogelijk zelfs behulpzaam te zijn bij het verhinderen van de uitvoering van een rechterlijk vonnis.

Het gaat hier om de houding van de r.k. kerk tegenover en in onze rechtsstaat; wanneer een of meer harer leden in deze tekort schiet zal niemand dit de kerk als zodanig mogen aanrekenen. Een duidelijk standpunt van de hoge geestelijkheid is hier gewenst, niet slechts ter wille van de zaak, maar ook om bij brede lagen van het volk het vermoeden weg te nemen als zoude de kerk in deze gevallen eigen richting goedkeuren."

Uit het „Nieuw Israelietisch Weekblad" d.d. 31 Juli 1953:

„DE GEROOFDE KINDEREN.

De beide kinderen Finaly zijn deze week uit Frank-

86