De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

Officier van Justitie te Assen, die tegen verdachte vier ]aar had geëist."

Tot zover het „Friese Dagblad".

Het schijnt, dat degeen, die een kind aan de naspo-ringen van politie en justitie onttrekt, toch wel een strafbaar feit pleegt en dat hiermede zedelijke en maatschappelijke belangen gemoeid zijn. De justitie is tenminste in actie en in hoger beroep wordt opnieuw een gevangenisstraf van vier jaar geëist.

Er zou op zich zelf wel aanleiding zijn, om de minister van Justitie nieuwe vragen voor te leggen.

Maar het antwoord zal dan wel evenzeer „sober en laconiek" zijn. Zoals het „Nieuw Isr. Weekblad" het formuleert: „Men mag misschien van een bewindsman niet anders verwachten; men kan ook begrijpen, dat hij zijn ondergeschikten in bescherming neemt en zijn voorgangers dekt."

Maar een stap verder brengt ons dit niet.

Justitia betekent in beide gevallen hetzelfde: Gerechtigheid.

Hetzelfde.... maar anders."

Uit „Nieuwe Rotterd. Courant" d.d. 20 Juni 1953:

„CRITISCH COMMENTAAR

Sinterklaas is nog ver weg nu we omtrent de langste dag leven.

Toch moeten we herhaaldelijk aan die bejaarde bisschap denken. Niet wegens de geschenken die hij ons als wij zoet zijn geweest altijd brengt. Maar wei omdat hij stoute kinderen mee naar Spanje neemt. Zwarte Piet stopt ze in een zak en heeft er dan een hele sjouw aan.

Mag dat zo maar, hebben wij ons vroeger wel eens afgevraagd. Wat vinden de vaders en moeders daar van? En die vraag hebben wij ons de laatste tijd meer dan eens wederom gesteld. Want er zijn weer kinderen meegenomen naar Spanje: wij bedoelen de ingewikkelde affaire van de Franse kinderen Finaly, Joodse onderduikertjes uit de oorlogstijd, die de oorlogspleeg-moeder niet aan de familie wil teruggeven.

Die kinderen zijn in Spanje.

De r.k. geestelijkheid is er bij betrokken en heeft toegezegd haar best te zullen doen om de kinderen terug in Frankrijk te krijgen.

Er is al veel over geschreven. Het geval staat dan

77