De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

dat het meisje tegen haar zin, gedwongen, wordt over• gebracht naar een ander milieu.

Nu de eigen wil van het meisje zo duidelijk is gebleken, kan men zich aivragen ol het niet op de weg van de Joodse Gemeente zou liggen om afstand te doen van de voogdij en de achtervolging en opjaging van het meisje te staken, zodat zij zowel de lichamelijke als de psychische rust kan vinden, die zij behoeft.

Kan het belang van het meisje daartoe niet doen besluiten, dan spore men het meisje op tot men het in handen heeft, maar men vrage niet aan anderen hel meisje tegen haar zin uit te leveren en men make er geen rel van, die de bevolkingsgroepen van Nederland van elkaar zou kunnen vervreemden."

Het Joodse Kerkgenootschap antwoordde hierop als volgt:

„De Permanente Commissie brengt het volgende ter kennis:

Uit de pers heeft onze Commissie kennis moeten nemen van het standpunt van het Aartsbisdom te Utrecht ten aanzien van het telegram waarin ons Kerkgenootschap een beroep deed op de Aartsbisschop-Coadjutor.

Ons Kerkgenootschap betreurt dal wederom door de kerkelijke overheid een standpunt wordt ingenomen, dat slechts kan dienen om alle Katholieken die bij de verdwijning betrokken zijn te stijven in hun gedrag.

Zowel uit het advies van de Commissie van Oorlogspleegkinderen als de beslissing van de Rechter blijkt, dat het niet in het belang van het kind werd geacht dat het in het pleeggezin bleef.

fiet is onmogelijk om te spreken van vrije wil van een kind dat 7 jaar was toen men haar voor het eerst liet verdwijnen en verdwenen is gehouden, totdat dit nu weer door een verblinde verzorgster meegesleept wordt van schuilplaats naar schuilplaats.

Wij protesteren tegen de onware en tendentieuze terminologie waarbij de woorden „opjagen", „achtervolging" en „uitlevering" van het meisje worden gebruikt. Het zijn de schuldigen aan de verdwijning die zich in flagrante strijd met recht en wet aan een jonge kinderziel vergrijpen. Alleen de wettige voogd en niemand anders dan de voogd dient te beslissen over de maat-

64