ARON LAQUNA 151
Mevr. P a r e i r a (haar hoofd persend).
Canalje... dat zegge we toch niet ? Aron staat in den grootsten tweestrijd, wil telkens wat zeggen, maar bedwingt zich.
C o 11 y.
Nee, nou niet (plotseling dol-driftig)... omdat je je dóódschaamt voor de bure en de meide ! — Tóch bin ik maar 'n vod voor jullie hé? — Maar wit zegt jouw zoontje daar nou, die ploert, voor wie ik nou niks meer bin — nou ie z'n Rosetje heeft — niks meer dan 'n beetje smink! — wat stottert dié nou ?... die jonge — die zich nou zoo zoet gaat verlove hé ?... mit zoo'n voornaam juffertje — dat 'r neus optrekt voor 'n snol als ik?
Mevr. P a r e i r a. Ze heeft nooit van u gehoord.
C o 11 y (woedend). Laat ze kom me!...
L i sa.
God-god!... wat een óngeluk — wat 'n schande ! — Baruch ... Baruch... als Baruch daar komt!
Mevr. Pareira (smeekend). Aroon ... kan jij dan niet...
J a c q u e s (het glas loslatend, naar Aron). Niéts zal je doen. — 't Is nu gekomen... 't is goéd, — Kijk es Colly...