Aron Laguna

ARON LAQUNA 139

Mevr. P ar ei ra (schrikt). Heb je ooit?

A r o n (schuift onrustig op zijn stoel)■ Het zal voor Jacques'privé zijn, moeder.

Mevr. P a r e i r a (snibbig). Privé ?... malligheid!... Een jongen die verloofd is met Rosette... ah, die hééft geen privé noodig en geen kamienjades. — Ik kén mijn Jacques.

Lisa (naar het dienstmeisje). Is meneer Jacques nog boven?

Dienstbode. Bij meneer Rafeel, mevrouw — maar ik durf meneer niet storen.

Lisa.

Nou Aroon — wat denk jfj?

Mevr. Pareira. Noozel ben je Lies! (met spottenden nadruk tot het dienstmeisje. Zeer uit de hoogte). Meisje... laat die ״dame" maar hiér binnen, (dienstmeisje af).

Lisa.

Maar mama, hoe kan u zoo zijn — waarom laat u d'r niet in de zijkamer wachten?

Mevr. Pareira (ironisch). Zoo'n „dame" past niet in 'n zijkamer! Aron kijkt driftig mevr. Pareira aan, stampt op den grond en gaat weg.