ARON LAQUNA 135
N a t h a n.
'n Held ?... Nóh... ik bin dóch nie in me kroontje gegrepe 1... Held ?... Die spreekt van 'n held! — Dat binne de Portegiese... ijzere Héins ! (met verheffing van stem). Raph 1... Judith 1... mot je me hoore!... Kom ik verloope week bij Manus Karwalje — je weet wel — de schroonzoon van Pinje en Vertade — op 't Roeterseiland — hij hét altijd an de eene kant gerookt en... en... an de andere kant gepruimd... Héb die snotbengel van 'm een geitje gekrege... weet 'k véél!... van zoo'n straatjonge. — Goed... 'n Gein van 'n beesie — zóó uit de nes. — Heb 't daar sahageles rondgespronge in de kamer en heb de beesie dis wilde stoote. — Is me Manus ze ׳vrouw — die smouseuze — : ׳ je weet wel — en haarlie jongetje — is me . holje-patrolje gevlucht in de keuke!...
Raph.
Och néén!
Judith.
Gevlucht voor een beestje van twee weken? N a t h a n.
Zoowaar-as-God־leef. — Wdcht effe — dat se-gaartje róókt nog niet. Wazze ze bang uit angst, verstd je ?... Zijne-ze-me doodsbenauwd door 't kiertje van de deur gaan kijke. — Zij 'n bijt!... Stond het geit... (Nathan proest het telkens uit), maar dis te stoote mit ze hoorns tege de deur...