De Jordaan, van Nes en Zeedijk

468

Gouwenaar schaamde zich voor het meiden-gekrijsch, trok Jaap mee verder op. Verholen bracht Manus Corry de tijding over, dat hij vanavond Lou, den bokser, op den Dijk zag rondzwabberen. Natuurlijk loerend op haar. Joden Jet had over twee schijven gedraaid. Mocht het met Piet, Matje's kerel, mislukken, dan moest Lou het alleen opknappen, verzekerde Manus. Hoe vaak bemerkte hij niet in de Nes, de vurige belustheid van Lou voor Corry? Lou bleef toevlucht voor alle afgeranselde vrouwen die hij verdedigde, om ze later, bij onwilligheid, zélf te mishandelen. Manus kende alles van Lou's erotische praktijken. Hij leek een heel knappe kerel om te zien, maar de Bochel wist hoe hij, door verlept-zinnelijke, bijgeverfde en óp-gepoeierde oude dames uit den zoogenaamden goeden stand, zijn lichamelijke knapheid zich liet betalen. Hij was zeepverkooper en haarkeurder, maar tegelijk een der meest brutale chantagewerkers. Manus, die zich aan niets wou ergeren, voelde zich kooken nu de fielt zoo onbeschaamd-blufferig jacht ging maken op Corry. Omdat Corry de laatste weken niet meer in de Nes noch Warmoesstraat verscheen, wilde Lou op den Zeedijk gaan avonturen. Al zou hij een bloedige drijfjacht op de mooie meid beginnen, ' hebben moést hij het kedinne niesse. Met hem kon niemand beisjes maken, geen dros uithalen. Corry begreep wat Lou de bokser van haar wilde, maar ze vreesde geen en-"־־ kelen kerel meer. Niet één zou haar de pink roeren, als ze het zélf niet wilde. Ze was door een zielsbrandender smaad heengesleurd. Lou wist het, Karei wist, Manus, de heéle buurt. De bokser meende een makkelijk spel te hebben, ... hij zou er bekaaid afkomen! Corry dankte Manus voor zijn zorgelijke waakzaamheid en de Bochel bewoog zich ellendig verlegen onder haar dubbelzinnigen blik. Wal woü de meid? ... dacht hij verontrust. Zou ze wezenlijk een beetje dankbare genegenheid voor hem hebben? Naasi Mooie Karei, piekerde Manus Peet onrustig, kon de meic

Beisjes maken: tierelantijntjes. — Dros: onzin.