Het Volk God's, van Armen en Rijken

:342

en Fairfax wier afgejast!... Och, me kop draait als 'n mole!...

Dan had je nog de groote opera's... ,,Ernani", de rooverhoofdman... O, luister naar 't verhaal van me lijde!... Met de prachtige, zware muziek van Verdi, om geregeld zóó uit te snikken... En „Norma", waar hij niks van begreep, met al die opperhoofden uit Gallië en Druïden... Veel enorrr.er was Willem Teil... groote God... wat hem dat altijd te pakken had!... Hij zong in blind verlangen van genot en liefde,... zegt hij op die visscher die een meisje naast zich in het schruitje wil hebben... Maar later zijn zij gevloekt... de tiran!... Om te bibbere van de zenuwe... En „De Hugenoten", niet te vergeten... mit Maggeretha van Walleoid... en die gróóte Raoele, die door de woelige stad, de oude poort verliet en eenzaam dwaalde voort...

En als ze dan komt an: ...God... gij mint mij?... Een bliksemstraal vlamt door me ziel...

dan verging de wereld, was alles boortsjofel!... En „De Troubedour"... noh ja, Leonore mit al de kore: ...Dat was rechvaardig, 't monster waardig...

En voor afwisseling, met zijn Evalientje, „De Regimentsdochter", met Marie de Marketentster, of „De dochter van Medam Angot"... noh... daar kon je gewoon je bekoms niet van krijge! Werachtereschrot... 's morgens was hij al Ange Petoe en Evalientje, Clerette Angot... En Pompennet was hij ook, als het zoo geviel. En Amerante wéér Evalientje. Zoo zong en speelde ze voor haar eigen pleegmoeder en Jonas was zijn eigen medeminnaar! Maar het was goddelijk, die heele tijd van Parijsche vischmarkt, van Directoire en Larilarifoudjere...

III.

Siegfried sneed alle persoonlijke en familiare gesprekken met iedereen af, maar het eerst wel met werklieden en met makelaars. Hij haatte dat overtollige schmeigelgeleuter óm de zaken heen, dat sluwe, toch bot-uitgeslepene van sjacheraars met door