Menschenwee, Derde boek, Zomer

403

Ouë Gerrit hoorde Willem klagen, grinnikte dat ze 'm t'met in z'n hiel hadden geschoten.. Hij haatte dat tuig, dat maar 'n beetje had van den boonenstorm, nou weer konkelde met z'n zoons, maar ze 't licht in de oogen niet gunde. —

.. Hoho.... da' sel d'r lol van hewwe.. aa's hoort wort da' s'n huis, s'n grond an de poal komp ! hoho !

lederen dag dichter naar z'n openlijken val voelde Ouë Gerrit zich gejaagder. De bollen overal lagen open en bloot. Manden goudgebronsde en koper-bruine bolletjes gingen 'm voorbij, op schouders van kerels en helpertjes. — Hij kón grijpen, maar 't was nog te druk op 't land. Meèr in October zou 't gaan. Maar wat had ie eigenlijk aan bollen. De greep, de greèp, dat was de eeuwige zaligheid, en 't bewaren, 't zien.

Z'n jongens waren aan 't inplanten ־, wat savooitjes bepoeren, wat aarbeibedden wieden en hagen knippen. — De paar duitjes van z'n bolletjes kón ie bewaren voor zich-zelf...

De jongens werkten onder helschen wrevel. Ze hadden de terugkomst van den Ouë afgewacht en gehoord wat notaris wilde. — 't Kon ze niet meer schelen waar ze naar toe hokten, als ze over wat weken toch van hun stuk grond getrapt wieren.

In hun nijd-drift beschuldigden zij Ouë Gerrit dat ie de centen van aardbeien en groentenopbrengst verhanseld had ; dat ie loog, 't met meiden hield. Maar ouë Gerrit haalde loom-sarrend de schouders op óm hun praatjes en klomp-klepperde den tuin af.

Dirk was nog stugger en stiller geworden. Alleen Piet deed soms of hem de heele mikmak weinig meer schelen kón. Onder 't rijzen-opknoppen galmde ie kermiszang uit, vergetend z'n wrevel. Zag hij weer 't zure gezicht van Dirk, dan vloekte hij mee op den Ouë, op den notaris en de heele deftige rotzooi.

Eiken dag liep ouë Gerrit gejaagder rond, nadat ie 's morgens van z'n ,,plaatsje" afkwam, waar z'n tuinwerk weer druk begon, 't Prettigst nog voelde ie zich als ie wat dèed ; als ie de bak-boompjes wegreed in de winterkasten, de gevallen bladeren opkruide, z'n gewas snoeide en intusschen z'n kopje leut weer dronk bij den fotograaf, die, meende ie, den