Menschenwee, Derde boek, Zomer

389

gezicht achteruitschuivend op z'n stoel., en drift-kreukelend z'n groen petje.

— Nee, wacht even, aanstonds kun je 'r tegen in brengen wat je wilt, deftigde de notaris, vóór ouë Gerrit staand, rechtop, in requisitoir-houding, —- ik zeg maar, dat ik geduld met je gehad heb, en nóg., nóg., de heeren zullen straks.. Maar wacht, wat heb je tégen mijn opsomming ?

— Nee moar 1....

■— Wat nou ? huspot, schaterde Troost, als 't toch zoo is, mille de tonnerre ! jullie werkvolk bent te beroerd om gekraakt te worde.. Mijn zoon heeft gelijk ! haha ! dat zwakke goed ! dat geen rede van bestaan heeft moet weg! dat zwakke gebroed dient tot niets ! Had mijn raad opgevolgd, en mijn grond gekocht, destijds, en nou stik je in schuld....

— Ja kijk, Troost! ik wou eerst met hém afhandelen ?

— Dus je stemt in, spotte Stramme, niet waar ?

— Hoe zou 't ook anders, 't boek spreekt beter dan wij ?.. en zeg mij nu eens, hier onder de heeren kan je vrij uit spreken, zonder dat je je hoeft te geneeren, zeg eens, hoeveel denk je dit jaar te kort te hebben ?

— Je.... moar.... de.. de boonestorm !

— Haha, schaterde Troost., drie dakpannen zijn van mijn huis gewaaid.. ben ook 'n slachtoffer !.. en twee ruiten krak door midden, haha !

— Laat die boonestorm nou rusten.... ik heb 'n honderd lui, al zoowat bijgesprongen.. ze uitstel verleend.. maar dat raakt de zaak niet, is zóó erg niet althans... Voet-bij-stuk, dus ?....

— Ja____ moar, de boonestorm, hep main---- hep main

d'r puur stroatarm moakt! driftte nu vuurrood van woede, ouë Gerrit uit. Ik had 'r dl jóar t'met net komme kenne ! en nou he'k 'n poar duusend gulde skade.. hoho! daa't is gain snoep-duut hee ?.. da skol d'r gain slok op 'n borrel hee ?

Giftig-snel broddelde ie z'n tegenspraak af, op 'n hatelijken toon die den notaris kregelde.

— Best best.. maar !