Menschenwee, Derde boek, Zomer

159

— Daa's net, moar nou sien die da d'r te veul is.... nou goan ie onster an 't knibbele hee ?.... wa motte d'r wai mee ? ... aa's je 't nie goed vin.... la' ie je stoan !.... Je ken je bakke tug nie je kooters te suige gaife ?

Dirk bleef stom, lurkte aan z'n pijp die niet halen wou.. zoog en blies blauw-duisteren nevel rond de herriënde babbel-tronies. -

— Main nog 'n bakkie leut ! riep Grint dof. —

— Daa's kom naige !.... lachte stikkerig ingehouen de lange bediende, nou.... die suipt gain borrels meer.... die goan d'r mi' sain neus allainig in de koffiewind....

Dirk zoog behaaglijk reutelige haaltjes door z'n pijp, uitkra-terend zwarten walm en vonksterren. — Zure stank broeide rond, dat de kerels kuchten.

— Main 'n brandewaintje mi' suiker.... riep Rink schor, zich schurkend met z'n reuzige schoften tegen bankrug óp. —

— 'n Bestige segoar! en 'n brandewaintje mi' sonder suiker.. mi' suiker smoakt ie main te lekker, ke'k nie finte !

— Nou sullie wachte d'r, tü je weeröm bin,.... vast hoor, schaterde een achter bankrug.... Seg Hassel.... weneer sel je hooi over end sain ?

— Da' wee'k nie, bromde Dirk.

Ventersgroep drong uit donker doorrookte boeghoogte, klomp-bonkerend voorbij kerels op middenbank, naar kajuitstrap. —

Naast Grint bij den ingang, rumoerden stoeiige krijschkerels die om waar streden, zoo hevig, dat Klaas voorover moest bukken naar Dirk om te verstaan.

— Wa' sai je ?----

— Daa'k nie weut.... wanneer wai 't hooi of'rend hebbe! wai motte d'r nog één daik.... hooi is bestig.... sit van onder 'n strootje in____moar bestig hoor!

Zoon van schenkster, aan punt van de middenbank, waar de kerels zaten te zuipkonkelen, drentelde nog met koffie door de kajuit, ingebukt z'n kop op borst.

— Toe skiet op ! main die koffie !.. barstte Dirk ongeduldig uit, toen ie den kerel zag voorbij stappen met zijn bak dampende leut. —