Germania

207

Sogol, zjjn eigen moeheid voelend, weinig vertrouwend op den moed der zeelieden, vreezend voor het leven van Harimona, beval op te breken en zoo snel mogelijk naar Beldün te trekken. Maar voor de stoet zich in beweging zette, hakte hij van takken een baar, legde bet ljjk van den verminkten knaap er op en deed het zoo mededragen door twee der Nerigonen, opdat het verbrand zou kunnen worden en bijgezet met de eere, die een prinseiyken horensteker toekwam.

Doodmoede, tot schreiens toe bedroefd, liep hjj naast Harimona achter de baar, met gebogen hoofd en zich steunend op den schouder van de heilige vrouw.