Kalverstraat

144

aan haar winkeltje, vroeg uitstel, wilde er eens over spreken met een zuster.

Ricardi ging terug naar de Opera, bleef de voorstelling tot de pauze bijwonen, ging toen met de twee vrouwen weg, zeggende: „dat wat er nu kwam maar flauwe kul was en dat hij liever met ze naar huis ging om wat te eten."

Hij kocht bij Saar gerookte zalm en wat blikjes met souper-gerechten, die dadelijk klaar zijn en altijd vreemdgeurige, onbekende smaakjes hebben, niet lekker zijn, maar juist om dat vreemde-nieuwe en bijzonder-dure gegeten worden, ganzelever met truffels, hanekammen, kalfsgehakt en pistache. Maarjanssie duwde zich tegen Ricardi aan, vroeg 'm of-ie voor haar een gerookte paling wou koopen, as-het niet met permissie tegen zijn geloof instrêe. Hij kocht een dikke paling. Toen ging hij mee met haar naar ’t onderhuisje in de Reguliersdwarsstraat en Janssie zette nog koffie en Gerritje dekte in ’t achterkamertje.

Zij voelden zich gelukkig, alle drie, rustig knusjes in ’t achterkamertje, de twee vrouwen blij met het volop eten en den man-vriend in huis, die royaal was, niet denkend aan den dag van morgen, gelukkig met het mooie oogenblik als alle men-schen, die hun hoop op weinig toekomst-geluk gebouwd hebben, die ’t eind van de jaren vooruit voelen als een grootere ellende dan het doorgestreden stuk leven en Ricardi, zich beschouwend als een weldoener, een brave kerel, die miskend werd, gestreeld door dat volkomen vertrouwen en die slaafsche gedienstigheid der twee groote vrouwen, die tegen hem opzagen, vergoedend nu hem wat hij jaren had uitgestaan aan klein-achting van anderen.

Vier dagen later stonden de „Gezusters Bergmans" achter de toonbank van hun zaakje. Drie maanden later al werden de eerste ruiter-accepten tot een bedrag vau twee duizend gulden door haar betaald, terwijl Ricardi in ’t opkamertje toezicht hield.

Want zij pasten slecht op, Janssie en Gerritje. Zij konden zich niet wennen aan de weelde van het geregeld bestaan, het overvloedige geld in de lade. Zij lieten straatorgels uren voor de deur spelen. Zij sloten op dagen in de week het zaakje en maakten rijtoeren.

Janssie had kennis gemaakt met een machinist van de ma-