Kalverstraat

111

die voorzag dat Nathan hèm er uit wilde dringen om zelf voorzitter te worden, maakte scheuring, nam zijn ontslag uit de vereeniging en richtte nu met zijn getrouwen een eigen wel-dadigheidsvereeniging op. „Israël en Oranje”, die het er op aanlei, de andere vereeniging er onder te werken.

Nathan begon nu werkelijk de zaak op de Nieuwmarkt te verwaarloozen. Hij liep eiken dag uren uit den winkel om de belangen van „Israël en Oranje”, te behartigen. Hij ging rond met inteekenlijsten, bracht bezoeken aan notabelen, waar hij lang moest wachten voor hij ze te spreken kreeg, verpraatte zijn tijd bij de arme weduwen met zes of acht kinderen, waar hij zelf den steun kwam brengen, mild en groot doende, alsof ’t door hem ingezamelde geld uit zijn zak werd gegeven. Maar toen de groote, jaarlijksche weldadigheids-soirée van „Israël en Oranje” zou komen., was hij in ’t geheel niet meer in de zaak, liet die over aan zijn moeder en een bediende, zoodat de ontvangsten werkelijk aanzienlijk verminderden.

Doch daar Louis Bouwmeester beloofd had „De Werkstaking” van Coppée te zullen voodragen op de soiree van de oude liefdadigheids-vereeniging „Het Heil van Israël” had Nathan Souget gezworen, dat op de soirée van „Israël en Oranje” niemand minder dan Orelio zelf het lied van denTorréador uit Carmen zou zingen.

Nathan Souget, voorzitter van „Israël en Oranje,” voorbereidend de groote, jaarlijksche weldadigheids-soirée, ging ’s morgens om negen uur de straat op en kwam ’s middags om vijf uur thuis, knorrig, afgemat, zonder honger. Hij at lusteloos en 's avonds ging hij wéér weg om voor de soirée te zorgen.

Zij lieten alles aan hem over, zijn medeleden, die wisten, dat het bij hem in goede handen was en wier weldadigheid niet veel verder ging, dan ’t méé-genieten van de soirée gevolgd door bal.

Dat was voor Nathan eerst zorgen voor een zaal. Stroucken

O

lag te véél uit de buurt en Plantage-Van Lier was te duur en Casino was gehuurd door de andere vereeniging, die óók op denzelfden Zaterdagavond feestvierde. Maar, de zaal van Plancius was op ’t laatste oogenblik vrijgekomen omdat, na een rumoerige vergadering van socialisten, de eigenaar, bang voor herrie, ge-