Kalverstraat

88

komen . . . Later had hij hem zien loopen door de Kalverstraat met nog wat van zijn kornuiten ... De bende van de Nieuwe Gids . . . allemaal nieuwe lichters, die op hun tandvleesch liepen. De honger in hun oogen . . . Verschwartzte narren . . . liepen met een opgestreken zeil door de Kalverstraat alsof alle huizen van hen hoorden . . .

Bij Hirschfeld hadden ze gelachen . . . daar was één van die gekken binnengeloopen en had zich een heele uitrusting besteld .. . Een pak, nog een pak, een half dozijn overhemden... Harry Hirschfeld was nét in den winkel geweest. Daar had-ie juist den goeie aan getroffen . . .

„Mijnheer, u weet zeker dat hier alles a contant is . . .” had-ie gezegd. „Mijnheer, ik ben gewoon op drie maanden te betalen ...” „Uitstekend mijnheer... kom dan over drie maanden terug . . . dan hebben wij elkaar niets te verwijten ...”

Dat moest je Hirschfeld zelf hooren vertellen! Een brutaliteit. Komen zonder een cent in de zak bij een winkelier binnen, die op hooge lasten zit en willen ’m een heele uitrusting uitoetsen. Wat had die slokkert bij hem thuis gedacht? Dat ie gezegd zou hebben: Mijnheer, hier is mijn dochter Everdine. ’k Heb haar acht jaar dure lessen laten geven . . . ’k Heb van den morgen tot den avond haar studie’s aangehoord ... Ze heeft in mijn huishouden nooit een top van haar vinger in ’t wasch-water gestoken ... U heeft geen cent in de wereld ... U trommelt een beetje op een piano . . . u bent van een ander geloof. . . ik weet niets van uw hoedanigheden . . . Maar dat is alles niets ... U bent verliefd op mijn dochter . . . Mijn dochter is verliefd op u . . . Mag ik alstublieft de eer hebben u naar ’t stadhuis te begeleiden . . .

Dat had-ie gecoupeerd. En dadelijk ... Je moet zulke dingen flink aanpakken... Everdine had Bertus Polak niet willen hebben... Goed ... ze wou de kunst ... ze zou de kunst hebben . . .

Maar nu had hij, als vader, toch wel recht om óók eenig voordeel te hebben van al dat studeeren, van al dat voorgeschoten geld voor lessen en muziek . . . Hij zou zijn zaakje nu opdoeken . . . Nauman had hem al telkens wat afgekocht . . . Morgen zou hij hem voor gereed geld den heelen winkelvoorraad overdoen . . . Stijntje, moeder en de drie kleine kinderen