Kalverstraat

’heidkoopje bij Ricardi gebracht met een couplet: De Kneipp-Kur. De gasten moesten de voeten over hun schoenen aantrekken en zoo wandelend het lied gezamenlijk zingen en met een Kneipp-wals eindigen.

Ricardi had groote papier-maché-neuzen gekocht. Maar Nathan had zich tegen de neuzen verzet. ,,Is er geen „riches” genoeg? Moest men, als Jood zijnde, de „riches” zelf nog aanwakkeren ?” En de groote neuzen werden van ’t feestprogram gestreken maar de groote voeten bleven er op.

Op den laatsten dag had hij David De Leeuw de teekening van de tafels getoond, met de namen en de plaatsing der gasten.

,,Hier achter heb ik mijn moeder maar gezet. Een oud mensch heeft geen groote plaats noodig, heb ik gedacht. Ze is al gelukkig, als zij alleen maar het licht van de zaal ziet...”

„Dat is een „gotspe” !” had de Leeuw uitgeroepen. „Wie geeft jou het recht je moeder uit te noodigen zonder dat je er mij eerst om vraagt...”

„Nou . . . nou . . . nou . . . weest u nu maar niet kwaad . . . ik vraag het u nou ... ik heb haar er maar opgezet. . . Zal al het eten verbrand opkomme, als ik mijn mèmele 't zelf al gezegd heb ...”

En zoo zat de oude juffrouw Souget ook aan de tafel, alleenlijk niet op het bescheiden plaatsje door den tweeden ceremoniemeester aangegeven, maar geheel opgeschoven naar boven, vlak bij juffrouw Gazan.

Nathan was druk op de bruiloft. Hij had een gehuurden rok aan, een te wijd wit vest van Ricardi, een geleende horlogeketting en een paar te kleine, gehuurde lakschoenen. Zijn patroon had hem een lakenschen pantalon ten geschenke gegeven en hij had met Hoevelman een hoogen hoed gekwanseld voor een mooi Zweedsch dolkmes, dat hij getrokken had op een tombola lot, dat Zaterdagavond door een sigarenwinkelier in de Hoogstraat werd toegegeven op een dubbeltje sigaren. „Een Jid moet geen mes dragen,” had hij gezegd, blij met den hoed, die hem precies paste.

Nu trippelde hij rond in zijn feestkleedij, altoos maar in de buurt van zijn moeder, telkens op het oude vrouwtje afschietend en haar wijzend op de eer, die bem bewezen werd.