niemand aangingen. Dat hij zich als een burgerman gedroeg.
Leonard trachtte zich te verontschuldigen. Zij waren vertrouwelijk geworden, hij en Withworth. De En-gelschman had hem het eerste verteld, dat zijn vrouw winkeljuffrouw was geweest, dat hij nog heel jong, na een intieme verhouding, aan haar was blijven hangen. Dat hij, omdat hij de kleingeestige society in Engeland haatte, meestal in 't buitenland leefde. En daarna had hij, Leonard, gezegd, dat Adrienne een gefortuneerde dame van voorname afkomst was.
Toen zij ’s avonds op een concert waren, terwijl een violist het concert van Mendelssohn speelde, Adrienne en Mrs. Withworth druk over Brusselsche kanten spraken, had Adrienne de Engelsche laten merken, dat zij ^haar afkomst kende, door zich buitengewoon te verwonderen over de kennis van het kantenvak van Mrs. Withworth. ,.Iemand die niet beter wist, zou denken, dat u zelve in een shop heeft gestaan !”
Weer gloeide het grijze oog van fde Engelsche onder de gele wimpers van stommen haat.
Madame Cornard, door het dienstpersoneel er van op de hoogte gebracht, dat ook Mrs. Withworth geldgebrek begon te krijgen, drong zich bij de Engelsche in, begon met haar een waaier ver onder den prijs te verkoopen, vertelde van een heer, die zich voor haar interesseerde. Zij toonde zich zeer verbolgen, wees de koppelaarster de deur. Deze bleef heel kalm, verontschuldigde zich, vertelde dat zij verkeerd deed zich boos te maken, dat alle voorname dames vrien-