Gevleugelde daden

HOLLAND IN DE WOLKEN EN ZEGEPRAAL. 187

— Sperwer als symbool van 'n krachtigen vlieger — Bakker naar z’n vader: Pieter Sperwer Bakker.

Het was een voorspoedig kind.

Binnen ’t jaar begon-ie te babbelen.

’t Schoonste uur voor de heele familie was ’t oogenblik, toen-ie in z’n handjes klapte bij’t kippenhok, waar de haan gekraaid had en z’n grootvader aanriep met den zinnebeeldigsten naam.

„ .... O p a - k u k e 1 u!”

„Wat zeg je daar?” —, vroeg grootvader verrast.

„Opa-kukelu!” —, herhaalde het ventje.

De heer P. E. Zwaluw kreeg tranen in de oogen.

„Wat ’n goddelijk verstand,” zei-ie met dik-aangedane stem ¹).

Einde.

¹

Als ’n beminnaar van schoone kunsten eene serie ten-toonstellings-zalen betreedt, en links portières speurend, ook daarheen zijne gretige schreden richt, dan zal hij wellicht ontstemd zijn, wanneer hij àchter die portières eene vestiaire, met hoeden, wandelstokken, parapluies, aanschouwt. Op analoge wijze stel ik mij de ontnuchtering voor van de bewonderaarster mijner schoone teekeningen, die nà pag 113 vruchteloos hare vingers bevochtigd heeft,