Trinette

Bij den Uitgever dezes verscheen mede:

SCHETSEN

VAN

SAMUEL FALKLAND

(HERM. HEIJERMANS Jr.)

Bundel I tot en met VIL

Prijs per bundel ingenaaid f 2.25; gebonden f 2.90.

Het is eenvoudig ondenkbaar, dat men, in welk gezelschap ook, van „Falklandjes” spreken kan, zonder onmiddellijk begrepen te worden. Het is een woord, dat volledig burgerrecht heeft verkregen, dat zich met kracht en snelheid een eigen plaats heeft veroverd in onze taal. „Precies een Falklandje”, hoort men telkens zeggen, als er zich een typisch stukje volksleven voordoet van het soort, waarop Falkland, en hij meer dan eenig ander, met zooveel nadruk en talent de aandacht heeft gevestigd.

Er is geen mogelijkheid aan, Falkland te ontkennen, dood te zwijgen of weg te redeneeren. En evenzeer is het onmogelijk, te ontkomen aan den invloed, dien hij noodwendig, onafwijsbaar op menschen van elke richting, aard en gezindheid uitoefenen moet. Er valt niet tegen te streven — hij grijpt u aan, sleept u mee, en dwingt u met de volle kracht van zijn talent hem ten einde toe te volgen.

In zeer veel opzichten is Falkland voor ons allen een leermeester geweest. Hij heeft ons de oogen geopend voor tallooze dingen, die we te voren achteloos voorbijgingen; hij heeft ons het poëtische, het komische, het aangrijpende, het teedere, het verschrikkelijke getoond, waar we het ’t minst verwachtten. Hij heeft ons geleerd te zien, te bewonderen. En niemand voor hem heeft dat zoo volledig en on verbeter lijk gedaan als hij. Falkland staat absoluut alléén. Hij heeft geen mededingers; en het is dan ook onmogelijk om naast hem te staan. Wie trachten zou zijn werk te verrichten, is van den aanvang af verloren. Noch de kunst, noch het publiek dulden een tweeden Falkland — de uitdrukking op zichzelf is reeds een dwaasheid.

En het geheim van zijn kunst ? De groote eenvoud. Elke schets is in enkele bladzijden een geconcentreerde roman, een samengetrokken stuk leven. Niet anders dan de kern geeft Falkland van het geval, dat hij beschrijft — geen woord te weinig, maar ook geen te veel. Alle overbodige bijkomstigheden, allen effect bejagenden opsmuk vermijdt hij, maar wat hij geeft, is zóo raak, zóo waar, zóo treffend, dat we niet kunnen nalaten te schateren, te weenen, te ontstellen of te huiveren waar Falkland ’tons beveelt.

Maar er is geen verdere aanbeveling meer noodig voor dezen Zesden Bundel. Het lezend publiek wil zijn Falklandjes niet meer missen, en er is geen sociale of litteraire revolutie denkbaar, die ze uit ons midden zou kunnen doen verdwijnen.

De Falklandjes zijn van alle tijden.