d’r ’n nieuw goud-tientje voor, splinternieuw!... Schoenlapper. Hèhèhè!...
Bakker. Wat lach-ie, bult?
Schoenlapper. Ik geef d’r honderd nieuwe, duizend, tien duizend De lommerd schiet ’r meer op____
Sien. Geef ’m mijn, Jan — voor ’n brosch....
Jan. Jij ben van de febriek vortgebleve — jij mag d’r enkel na kijke, waar zwaan?
De Zwaan. Drie jaar lang, as ’k gezeid heb----
Jan (tot den bakker). Graag of niet?... En honderd brooje daalijk!
Bakker (enkel oog voor den steen). Me heele winkel mag-ie leeghale — de pannebrooje — de hard-gebakke-duitsche — de kedetjes — de pijn-de-luksjes
— de beschuite — de berliner bolle — de krakelinge
— de appelbolle — de snijkoeke — de moppe.... Maar eerst in me éige hande ’t gewicht voele....
Jan. Mag dat, zwaan?
De Zwaan. Tien telle — langer niet!
Bakker (de ster uit Jan’s handen nemend). Of ’k zoo in me oven kijk — of-die an ’t smelte is! — of je bloed ziet____
De Zwaan. As je ’m nog langer kneedt wordt-ie allerhande____
6 81