De Zwaan. Je het ’r af te blijve, zeg ’k----
Sien. Hindert ’t jóu as ’k d’r na kijk?----
De Zwaan. Ze benne van Jàn____
Sien. Van Jan! Van Jan! Hoor haar! Je het ze
zellef gestole! Hei-jij d’r geve over? (rukt de la open).
Jan. Sien, Sien, blijf d’r af----
Sien. Kies maar !
Jan (smartelijk, als in versteening). Sien — ik ken me niet bewege — me hande benne vastgegroeid — ik mot ze voor móéder beware (er wordt buiten gefloten). O!... O!...
De Zwaan. Oppasse Jan !.. Jezis, Jan, da’s de meeldief !..
Jan. Sien, Sien neem ze d’r niet uit! Sien, ik ben an de stoel vastgespiikerd! Sien, me ooge benne blind van me trane____
Sien. Wat grien je nou schaap — ’k kijk toch enkel !...
Bakker (naast de zwaan). Me drie en zestig brooje werom en me vier-vijf-en-negetig en me vier goud-vissche ! Ik breek jou je nek, bliksemsche aap ! ’k Sla alles kort en klein! D’r uit! Mee na ’t bero!----
Jan (onbewegelijk). Me voete slape en me hande slape, bakker....
Bakker. Dat lieg-ie!
Sien (de zwak-glimmende sterren in haar voorschoot ladend). Venacht as ze weer brande, zelle me betale____
107