Uitkomst

as ’n dobber Eerst juillie! Ik loop in geen zeven

sloote Nou dan, Jan!

Jan. Nee, ik niet — de la kenne me niet alleen late — enne me beene voele zoo raar — of ’k d’r sneeuwballe mee hè gegooid zoo steke ze — ’k ken d’r geen trekking in krijge Zeg-ie me niet gedag, moeder?..

Bet. Ik ga niet weg....

Jan. En je gaat na buiten!...

Bet. ’k Blijf voor de deur  ’k Ben zoo bang in de

volte____

Jacob (tot Lammersen, die naast de zwaan bukt). Hé! Speel je niet, hinkepoot? (de harmonica zet in). Zoo loope me gesmeerd.... Daar benne me, mensche! Daar benne me! (Langs het tuimelraam beweegt een langdurig gedrang van beenen, rokken, kinderen, honden, enz.)

Negende Tooneel.

De Zwaan, Jan, Riesje, Sien.

Riesje. D’r komt geen end an  Of ze de koningin

wachte!... Hei-je je strikkie nog, Jan ?... Nog meer! Nog meer! Wat ’n vollek! Wat ’n vollek!... Da’s’n

huzaar met spore  Da’s de vleeschhouwer----

Da’s de teef van de lantaarnopsteker Zelle me

gaan kijke, Sien?...

Sien (nijdig). Nee!

105