I
Lammersen. Hahaha! (zingt). „Zie de maan schijn
door de boome — makkers staak je wild geraas ”
(de anderen zingen zachtjes mee.)
Aaltje (de harmonica die hij wil gaan bespelen neerduwend). Toe schei uit! Motte me mekander niet verstaan!
Jacob (de ster in de hand). Daar sta ’k bij te gape — daar loopt me hoofd bij leeg (steekt haar in z’n
kiel) Ze schijnt je heele boddie door (legt haar
op de scharensliep). Verdraaid as je d’r erges ver-stoppe ken! Hoe krijge me d’r dan gewisseld? Zonder last met de polisie?
De Zwaan. Dat weet ik.
Jacob. Hoe dan?
Sien (schrikkend bij de la van de tafel, die ze snel weer sluit). Die lamme zwaan! Hoepel toch op!
Lammersen. Wil jij alweer wijzer weze — wijzer as wij zwaan?
De Zwaan. Ik in me water zie de dinge eenmaal boven en eenmaal beneje — ’t gras an de wallekant is wijzer as jij____
Lammersen. Dat denk-ie____
De Zwaan. Je ken d’r hiér verkoope, Jacob.
Jacob. Hier?
Thijs. Hier in ’t pothuis?
Aaltje. An wie?
94