J.K. Rensburg 1870-1943 - een Joodse graalzoeker

’t Houdt zich dom,

En op het dames-wandeluur,

Dan gloeit zijn oog vol heilig vuur — Z]n oog vol heilig vuur.

Gaat dan een oude heer voorbij Of big, wat jong voor buurt Y Y —

Wat jong voor buurt Y Y,

Dan grenst het, lonkt het en heeft schik, En krult den staart een oogenblik,

Maar plots is 't roerloos weer in schijn. . O dat onnoozel zwijn !

O dat zwijn enz.

Maar als bij 't klimmen van de maan, Snel auto’s door de Pijp heen gaan — Snel door de Pjjp heen gaan,

Dan steekt het plots zijn ooren op,

Het staart en heft den spitsen kop — En heft den spitsen kop.

’t Ryst op, wanneer het zingen hoort En zwaait een poot, als 't hem bekoort, En groet wie zijn kollega's zijn :

Dat stiekem, smerig zwijn . . .

O dat zwijn enz,

En als de bleeke dageraad Daar weer voor zolderkamers staat — Voor zolderkamers staat,

Dan houdt het zich als daags te voor, Het oog weer loensch en slap het oor -Weer loensch en slap het oor.

Of t doet een dutje in de zon,

Omdat het 's nachts niet slapen kon,

En 't heeft dan droomen, engelrein.

Dat leuk, onschuldig zwijn . . .

O dat zwijn enz.

151