De zoon van een gazzen
IN MEMORIAM
In liefde volg ik de onrust van zijn tochten De wereld door, en, door zijn eigen hart.
De handen, die het zoetst der zonden zochten,
Zijn plotseling in hun laatste greep verstard.
Maar ook de duistere driften van dat leven Hebben de dorst naar God in hem gevoed,
En dit is ’t beste dat hij heeft gegeven:
Een ranke vlam, een reinigende gloed.
Die brandt, nu ’t stil werd, daar de driften zwichtten En ’t lichaam, dat hen aandreef, niet meer deert,
Hel in de zilveren lamp van zijn gedichten Van de enige olie die geen vlam verteert.
P. N. VAN EYCK
Naar de speciale editie van het Genootschap Jacob Israël de Haan
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.
Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)
Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.