Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

78

werd hem en zijn gezellen vrijheid van godsdienst met openlijke uitoefening van den eeredienst, het stichten van Synagoge en school toegestaan, op dezelfde wijze als dit in Amsterdam geschiedde. Zij zouden verder vrij zijn van betaling van uitvoerrechten. Met groote energie wijdde deze Joodsche kolonie zich aan de aanplanting van het suikerriet, en spoedig verschenen de eerste proeven van de Pomeron-suiker op de Middelburgsche markt.

Ook het eiland Cura?ou, dat in 1634 op de Spanjaarden was veroverd, telde reeds 16 jaar later Portugeesche Joden, die toen de eigenlijke pioniers van het Jodendom in de koloniale gebieden waren. Daar de Hollanders, die zich daar gevestigd hadden, heelemaal niets voor de bewerking van den bodem deden, besloot de West-Indische Compagnie aldaar Joden te doen vestigen. In 1612 kwamen twaalf Joodsche families aan, om het land te bebouwen. Zij kregen een reeks van voorrechten, o.a. burgerlijke en godsdienstvrijheid, echter met verbod van Zondagarbeid, en tien jaar vrijdom van belasting. Nadat Brazilië verloren was gegaan, kwamen vele Joodsche vluchtelingen naar Cura^ou en legden den grond voor de latere commeFciëele ontwikkeling van het eiland.

Korten tijd later reeds was et een geregelde handelsverbinding tusschen Curagou en Nieuw-Amsterdam, welke grootendeels in handen der Joden was.. In 1656 stichtten zij er een Gemeente, Mikveh Israël, onder leiding van de Portugeesche Gemeente te Amsterdam en verkregen zij een afzonderlijke begraafplaats. Uit Amsterdam beriepen zij als Rabbijn Josiau Pardo (1674—1683), zoon van David Pardo en schoonzoon van Morteyra. Ook hij had gestudeerd aan de Jesiba de los Pintos. In 1683 begaf hij zich naar Jamaica. Ook een latere Rabbijn van Cura?ou was afkomstig uit Amsterdam: Samuel Mendes de Solla (1745—1761), die zijn opleiding aan Ets Haim had genoten. Van hem zijn vele Portugeesche predikaties in druk vejschenen.

Barbados had eveneens veel betrekkingen met de Portugeesche Joden uit Amsterdam, van wie velen zich aldaar hebben gevestigd. De eerste Rabbijn was Eliau Lopes (1678),