Geschiedenis der Portugeesche Joden te Amsterdam 1593-1925

159

Amstel met beschrijving en biographische aanteekeningen”, (Leiden, 1883, eerste bundel). Dit werk mag inderdaad een monument heete'n, dat hij gesticht heeft ter eere van de nagedachtenis onzer voorouders. Hij verdient hiervoor niet alleen den dank der Portugeesche Gemeente, maar van alle beoefenaren van geschiedenis en kunst.

De Castro’s werk is onvoltooid gebleven; de bouwstoffen voor.de voortzetting daarvan bevinden zich, als een door hem nagelaten geschenk, op het archief zijner Gemeente, wachtende op anderen, die zijn werk met hetzelfde vuur en dezelfde toewijding willen voortzetten!.

Van de belangrijkste feiten uit de geschiedenis, der Portugeesche Gemeente gedurende het laatste kwart eeuw mogen de volgende kort vermeld worden.

Getrouw aan de traditie, welke sedert Stadhouder Frederik Hendrik in het huis van Oranje heerschte, bezocht de jonge Koningin Wilhelmina met haar gemaal den 28sten September 1904 de Synagoge. Evenals bij haar kroning in 1898, toen het _Bedehuis tijdens de plechtige Godsdienstoefening stampvol was, rijk met bloemen en planten versierd, terwijl alle kronen ontstoken waren, was dit bezoek eyeneens reden tot blijdschap voor de leden der Gemeente, die zich door een on-verbreekbaren band tot het Vorstenhuis voelen aangetrokken. Twee dagen tevoren had de Koningin-Moeder het Gebouw bezichtigd, daarmede willende demonstreeren^Üat ook zij niet wilde ontbreken in de rij <der opeenvolgende regeerende Oranjë-vorsten, voor wie het bezoeken der Portugeesche Synagoge een traditie was geworden.

Gelijk wij reeds gezien hebben, bestond vóór de reorganisatie van het Seminarium de vrees, dat er in de naaste toekomst geen geschikte geestelijke leiders der Gemeente ter beschikking zouden zijn. Er gingen tóen zelfs stemmen op, den opperrabbijnszetel, welke sedert het overlijden van Chagam d’Azevedo (1822) onbezet was gebleven, weder te doen bezetten. Het beroepen van een Chagam uit het buitenland werd echter voor onraadzaam gehouden, niet alleen wegens diens onbekendheid met de taal en gewoonten der Gemeenteleden, maar ook wijl zulks de lust tot verdere studie