De doorleesbril
DE WEERHAAN
De weerhaan was niet te troosten,
hij wees maar naar het oosten,
al deed hij nog zo erg zijn best
ook eens te wijzen naar noord, zuid of west.
Hij piekerde daar op zijn stang zeker al ze ven j aren lang, maar bleef voortdurend even dom en draaide nooit eens om.
’Ach, wind, ’ vroeg hij ten slotte,
’wat heb ik in mijn botten?’
De wind, die haastig verder moest, zei heel verachtelijk: ’De roest!’
139
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.
Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)
Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.